Sağlık-İş Sendikası Zonguldak Şubesi'nin gerçekleri!
Varan 2 !..
Zonguldak Şube Başkanı Düzceli Hakan Uzun ve Başkan Yardımcısı Ömer Akar...
Önce Bartın,sonra Çaycuma,ardından Bülent Ecevit Üniversitesi...
Siz sendikacılık mı yapıyorsunuz, yoksa gittiğiniz her yerde yeni bir tartışmanın fitilini mi ateşliyorsunuz?
Bartın İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde geçici görevlendirme kapsamında altı temizlik işçisi arkadaşımızın görev yerleriyle ilgili bir düzenleme yapılmış.Hemen soluğu kurumun önünde almış, basın açıklaması yapmışsınız.
Peki Ömer Akar!
Sen İstanbul'dan geldin.Önce Bartın'daki gelişmelerle gündeme geldin, ardından Çaycuma'daki sendikal tartışmaların içinde yer aldın. Sonrasında Hakan Uzun ile birlikte Bülent Ecevit Üniversitesi'ndeki gelişmelerde karşımıza çıktın.
Sizin sendikacılık anlayışınız bu mu?
Bir kuruma gidip idareyle işçiyi karşı karşıya getirmek, her tartışmanın ortasında yer almak,basın açıklamalarıyla gündem oluşturmaya çalışmak mı?
İşçinin hakkını savunmak başka, kurumları birbirine katmak başkadır!
Bir de Sayın Genel Başkan Hakan Toy'a soruyorum:
İstanbul'da Ömer Akar'ın sizin aleyhinizdeki konuşmalarından rahatsız olduğunuz, hatta kendisini genel merkezde istemediğiniz konuşulmadı mı?
O gün rahatsız olduğunuz isimle bugün aynı sendikal zeminde nasıl buluşuyorsunuz?
Dün kapınızın dışında tuttuğunuz isim,bugün Zonguldak'ta başkan yardımcınız!
Bunun açıklamasını önce kendi teşkilatınıza yapın.
Sayın Hakan Uzun, gelelim Bülent Ecevit Üniversitesi meselesine!
Eski Rektörümüz Sayın Prof.Dr. İsmail Hakkı Özölçer hakkında medyaya taşıdığınız haberleri ve yaptığınız açıklamaları çok iyi biliyoruz.
O süreçte yaşananların günahı da vebali de sizin boynunuza olsun.
Ancak asıl mesele, Bülent Ecevit Üniversitesi'nde çalışanların arasındaki kardeşliğe ve çalışma huzuruna ne olduğudur.
Sizden önce orada bir bütünlük vardı.
Yaklaşık 560 çalışan arkadaşımız birbirine kenetlenmiş,aynı kurumun çatısı altında dayanışma içerisinde hareket ediyordu.
Peki bugün ne oldu?
Bir zamanlar birbirine kenetlenmiş çalışanların arasındaki birliktelik neden zedelendi? Çalışma barışı neden bu noktaya geldi?
Bir sendika başkanının en önemli görevi, çalışanları bir arada tutmak, onların haklarını savunmak ve dayanışmayı büyütmektir.
Sizin döneminizde ise ortaya çıkan tabloyu herkesin sorgulaması gerekiyor.
Üye sayınızın 300'ün altına düştüğü konuşuluyor.
560 çalışanın bulunduğu bir kurumda bu noktaya gelinmişse,bunun hesabını önce kendi yönetiminize vermelisiniz.
Geçen dönemde aynı hataları yaptınız.Bu dönem ise geçmişten ders çıkarmak yerine daha fazla tartışmanın ve yanlışın içerisinde olduğunuz yönünde ciddi eleştiriler var.
Hakan Uzun'a açıkça söylüyorum: Sendikacılık makam sahibi olmak değil,işçinin güvenini kazanmaktır!
Düzce'den gelip Zonguldak'ta şube başkanlığı yapmak, her kurumda söz sahibi olmaya çalışmak anlamına gelmez.
Zonguldak'ta bu görevi yapabilecek insanlar yok muydu?Sizi Düzce'den buraya getirenler,bu şubenin yönetimini size teslim edenler, bugün ortaya çıkan tabloyu hiç sorgulamıyor mu?
Zonguldak'ın emekçisini tanımadan, çalışanların arasındaki hassasiyetleri bilmeden,bu şehirde kalıcı bir sendikal başarı elde edemezsiniz.
Sendikacılık provokatörlük değildir!
Sendikacı,gittiği yerde yangın çıkaran değil, sorunları çözen insandır.İdareyle kavga ederek değil, işçinin hakkını alarak sendikacılık yapılır.
Buradan Sayın Rektörlerimize, Sayın İl Sağlık Müdürlerimize ve bütün kamu yöneticilerimize açık çağrımdır:
Bu isimlerin söylemlerini ve sendikal faaliyetlerini dikkatle değerlendirin. Kurumlarınızı gereksiz tartışmaların içine çekmeyin.
İşçiyle idareyi karşı karşıya getiren anlayışa prim vermeyin.
Hiç kimse kamu kurumlarını kendi sendikal hesaplaşmalarının sahnesi hâline getirmemelidir.
Son olarak şunu söylemek istiyorum:
İşçinin alın teri üzerinden makam hesabı yapılmaz. Çalışanların kardeşliği ve huzuru kişisel hesaplara kurban edilmez.
Sendikacılık tabelayla, megafonla, basın açıklamasıyla olmaz.Sendikacılık güvenle,emekle ve mücadeleyle olur.
İşçinin güvenini kaybedenler önce aynaya bakmalıdır.
