Bir gönül adamı Nevzat Özer!
Bazı insanlar konuşarak anlatır kendisini,bazıları yazarak... Bazılarıysa bir kitabın sayfaları arasından insanın ruhuna dokunur.
Hayatın telaşı içinde çoğu zaman kendimize ayıracak birkaç dakikayı bile bulamıyoruz.
Bir yerlere yetişmeye çalışırken kendimizi, sevdiklerimizi, çocuklarımızı ve insan olmanın anlamını unutuyoruz.
Günler geçiyor, yıllar birbirini kovalıyor.Sonra bir gün durup geriye bakıyor ve yaşadığımız hayatı sorguluyoruz.
İşte tam da böyle bir zamanda, insanı,aileyi, çocukları ve yaşamın anlamını düşünmeye davet eden bir isim dikkatimi çekiyor: Nevzat ÖZER.
Yozgat'ın Sorgun ilçesinden başlayan hayat yolculuğunu eğitim, psikolojik danışmanlık, sosyal hizmetler ve kamu yönetimi alanlarında sürdüren Nevzat ÖZER;Kayseri ve Adana Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüklerinin ardından 2024 yılında Bakanlık bünyesinde daire başkanlığı görevine getirildi.
Ancak benim dikkatimi çeken yalnızca mesleki geçmişi ve üstlendiği görevler değil.
Asıl dikkatimi çeken,insanı anlamaya yönelik düşünce dünyası ve kaleme aldığı eserler.
Sayın Nevzat ÖZER'i,çağımızın önemli düşünce insanlarından, insanı ve hayatı sorgulamaya davet eden filozof ruhlu yazarlardan biri olarak görüyorum.
İki eseri var ki, isimleri bile üzerinde düşünmeye değer.
ÇOCUKLAR NASIL ANNE-BABA İSTER?...
Bir toplumun geleceğini anlamak istiyorsanız çocuklarına nasıl davrandığına bakmalısınız.
Nevzat ÖZER bu eserinde ebeveynliği bir otorite kurma mücadelesi olmaktan çıkarıp gönül bağı kurma yolculuğu olarak ele alıyor.
Bağırmadan da duyulabilmenin, korkutmadan da saygı kazanabilmenin, sevgiyi şartlara bağlamadan çocuk yetiştirebilmenin önemini anlatıyor.
Çünkü çocuk yetiştirmek yalnızca bir insanı büyütmek değil,
bir karaktere,bir vicdana ve bir geleceğe dokunmaktır.
YAŞAMI SORGULAMAK...
İkinci eserinde ise insanı kendi iç dünyasına doğru bir yolculuğa çıkarıyor.
Zamanın hızına kapılıp giderken kendimizi ne kadar duyabildiğimizi sorgulatıyor. Alışılmış düşüncelerin dışına çıkmaya, ezber cevapları bırakmaya ve hayat üzerine yeniden düşünmeye çağırıyor.
Bana göre düşüncenin gerçek değeri,insana hazır cevaplar sunmasında değil, zihninde yeni sorular uyandırmasındadır.
Nevzat ÖZER'in bu iki eserinde dikkatimi çeken ortak nokta da tam olarak bu:
Birinde çocuğun kalbine giden yolu, diğerinde insanın kendi ruhuna açılan kapıyı arıyor.
Bir tarafta sevginin ve ebeveynliğin sorumluluğu, diğer tarafta hayatın anlamı ve insanın kendisiyle yüzleşmesi...
İki ayrı eser, aynı merkez:
İNSAN.
Benim için yazarlık, yalnızca kelimeleri yan yana getirmek değildir.İnsanın zihnine bir soru, yüreğine bir duygu ve hayatına yeni bir bakış bırakabilmektir.
Nevzat ÖZER'in kaleminde takdir ettiğim değer de budur.
Kendi hayatımdan da birkaç satır...
Ben de bu ülkenin kamu emekçilerinden ve sendikacılarından biriydim.
On altı yıl boyunca 4/D kadrosunda bir huzurevinde görev yaptım.
Alın terimle ekmeğimi kazandım, yaşlı insanların hayatlarına dokundum.
Sonra hayatımın hiç beklemediğim bir döneminde ağır bir süreç yaşadım. Silahlı tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararı nedeniyle 38 gün cezaevinde kaldım. Silah unsuruna ilişkin isnat hakkında ise kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildi.
On altı yıllık çalışma hayatım sona erdi.
Bugün hukuki mücadelemi sürdürüyor, emeğimin ve haklarımın karşılığını arıyorum.
20 Kasım'da mahkemeden çıkacak kararı bekliyorum.
İnsan bazen hayatın ağır sınavlarından geçerken daha çok düşünüyor,daha çok sorguluyor. Adaleti,vicdanı, sevgiyi ve insan olmanın anlamını yeniden keşfediyor.
Belki de bu yüzden Sayın Nevzat ÖZER'in eserleri üzerinde ayrıca durmak istedim.
Çünkü hayat yalnızca başımıza gelenlerden ibaret değil; yaşadıklarımızı nasıl anlamlandırdığımızla da ilgili.
Bir insanın gerçek mirası makamı veya unvanı değil, ardında bıraktığı düşünceler ve dokunduğu hayatlar olmalı.
Sayın Nevzat ÖZER'e bir okur olarak başarılarının devamını diliyorum.
İki kıymetli eserinin daha fazla insana ulaşmasını, düşüncelerinin yeni nesillere ışık tutmasını temenni ediyorum.
Bir kitap çocuğun kalbine dokunmayı, diğeri insanın kendi ruhuna dönüp bakmasını öğütlüyorsa orada yalnızca yazarlık değil, ciddi bir düşünce ve gönül emeği vardır.
Nevzat ÖZER'in kaleminin kıymeti de benim gözümde tam olarak burada.
Çünkü bazı insanlar makamlarıyla değil, düşünceleriyle büyür.Bazı eserler raflarda değil, insanın hafızasında yaşar.
Zaman geçerken değil,zamanın içinden geçerken düşünmek...
İnsan kalabilmenin en güzel yollarından biri belki de budur.